OudeMuizenissen
Heedendaagsch Taalgebruyk
HuurMuis

 

Slimme apparaten

 

Dat vroeger alles beter was, hoort u mij niet beweren. Zó oud is deze muis ook weer (nog) niet. Daarom moet ik altijd stiekem gniffelen wanneer een of andere überhippe hipsterbaard op televisie of een ander aftands medium de wederopstanding van de grammofoonplaat, de analoge camera, de trekschuit of de schrijfmachine bepleit. Om vervolgens als een haas z’n virtuele vriendjes op Instagram, Twitter en Facebook in kennis te stellen teneinde z’n dagrantsoen likes bij elkaar te sprokkelen.

Als iemand die de nadagen van de typemachine heeft meegemaakt, meen ik enig recht van spreken te hebben als ik zeg dat ons leven door de computer in veel opzichten makkelijker is geworden. De keus tussen een deletetoets en een flesje tipp-ex lijkt me een no-brainer. En dan heb ik het nog niet eens over het helse geratel van het mechaniek. Ingebouwde spellingcheckers waren ook al een zeldzaamheid in de wereld van de Remingtons en de Adlers. En als dtp’er kon je met een ouderwetse typemachine maar één ding: helemaal niets.

 

Gejengel

Eén onhebbelijkheid waarmee diezelfde typemachine echter niet behept was, was het onafgebroken gejengel om software-updates. Voordat ik aan dit stukje kon beginnen, heb ik drie kwartier knarsetandend met m’n vingers zitten trommelen terwijl m’n mekkerende Mac met zichzelf aan het spelen was. Vaak betreft zo’n verplicht-vrijwillige update de triljoenste versie van een flutprogramma als iTunes, dat ik sowieso praktisch nooit gebruik. Niettemin verschijnt dan een bloedirritant pop-upvenster in de rechterbovenhoek van het scherm, dat zich met geen mogelijkheid laat wegklikken. Het enige wat je als gebruiker kunt doen, is uitstel bedingen. Maar dan begint de ellende op een zo mogelijk nóg ongelegener moment van voren af aan.

Met software van derde partijen is het niet anders. Sinds ik willens nillens een abonnement op Office heb afgesloten, is het minimaal eens in de twee weken raak. Het gesoebat en gechicaneer houdt pas op wanneer je Microsoft ten einde raad z’n zin hebt gegeven. Hengel je dik een halve gigabyte binnen zodat je kunt vingerverven met een trackpad die je op je bureaubak niet eens hebt. Of voor een Chinese karakterset, die ik ook niet dagelijks gebruik. En de kers op de taart is vaak dat het programma bij het maagdelijk opstarten meteen spontaan crasht.

Bij Adobe is het van hetzelfde laken een pak, met als leuk extraatje dat je na zo’n operatie soms opeens uitgelogd blijkt. Waarna je helse toeren moet uithalen om opnieuw gebruik te mogen maken van een pakket waarvoor je maandelijks trouw dik zestig euro neertelt.

 

Sluikverkeer

Als je ‘automatische updates’ inschakelt, ben je helemaal aan de IT-goden overgeleverd. Het is me eenmaal overkomen dat m’n lamlendige laptop in het geniep een compleet nieuw besturingssysteem naar binnen gesmokkeld had. Dat merkte ik pas toen het kreng opeens een vol kwartier nodig had om op te starten, in plaats van de gebruikelijke vijftien seconden. Vervolgens liep de hele boel knetterend vast, met de verontwaardigde mededeling dat de installatie niet kon worden voltooid. Ik had dan ook niet om die exercitie gevraagd, en heb de indringer onverwijld naar de prullenbak doorverwezen. De volgende keer pak ik een honkbalknuppel erbij. Is het nou duidelijk, Steve?

Van je internetbandbreedte blijft weinig over, met al dat sluikverkeer achter de schermen. Nóg vermakelijker is het wanneer programma x al om een verjongingskuur begint te zaniken terwijl programma y nog aan het bijtanken is. Behalve wanneer het je eigen computer betreft. Als je dan niet uitkijkt, werkt binnen de kortste keren helemaal niks meer. Héél af en toe mag ik tussen dringender bezigheden door ook nog een kwartiertje met m’n duurbetaalde spullen werken. Dat is natuurlijk de wereld op z’n kop.

 

Proefkonijn

En zo blijft een mens (of muis) bezig. De tijd die we aan de ene kant dankzij de moderne techniek besparen, gaat er aan de andere kant net zo hard weer van af. Het schijnt niet tot de benevelde breinen van de Gatesen en Jobsen van deze wereld te willen doordringen dat je hun meuk niet hebt aangeschaft om aan de lopende band als proefkonijn voor een nieuwe lichting meuk te worden misbruikt. Op die manier gaat de lol - en de tijdwinst - er snel af.

De allergrootste smeerlappen zitten natuurlijk bij bedrijven als Facebook en Google. Die vragen geen geld van je maar plukken je op een andere manier kaal. Toen ik noodgedwongen een Gmail-adres aanmaakte om een andere app op m’n smartphone te kunnen downloaden, bleken de goochelaars van Google naderhand dik twintig andere apps ongevraagd mee te hebben geïnstalleerd. Die gingen op hun beurt ook weer in koor om updates bedelen. Voor ik die Gremlins-kakofonie tot zwijgen had gebracht… enfin.

 

Tijdverlies

Het merkwaardigste is misschien wel dat nagenoeg iedereen dit doodgewoon schijnt te vinden. Maar als je volcontinu met een glazige zombieblik naar je smartphonescherm zit te staren of een collega-junk misschien een nieuw berichtje heeft afgescheiden, valt een uur of twee, drie extra tijdverlies nauwelijks op.

Of het aan de computer an sich ligt of aan internet, daarover valt te twisten. Eén ding is zeker: toen computersoftware nog op schijfjes werd aangeleverd, had je dit niet. En zonder internetverbinding heb je ook geen wekelijkse beveiligingsupdate nodig om de spammers, phishers en andere griezels die op het wereldwijde web meeliften buiten de deur te houden… voor zolang het duurt.

Af en toe denk ik met weemoed terug aan de dagen dat we nog niet allemaal connected waren. Maar terug naar de schrijfmachine lijkt me een stap te ver. Al is het maar om te voorkomen dat ik straks in een talkshow met zo’n hypocriete baardaap zit mee te blaten.

 

 

Niets van deze website mag zonder voorafgaande toestemming worden overgenomen of gekopieerd, behoudens het citaatrecht. Bij citaten is bronvermelding verplicht. Vragen? Stuur een mailtje naar: info@oudemuis.nu
Niets van deze website mag zonder voorafgaande toestemming worden overgenomen of gekopieerd, behoudens het citaatrecht. Bij citaten is bronvermelding verplicht. Vragen? Stuur een mailtje naar: info@oudemuis.nu