OudeMuizenissen
Heedendaagsch Taalgebruyk
HuurMuis

 

Op weg naar de permanente noodtoestand

 

De Amsterdamse burgemeester mag zich gelukkig prijzen dat de man (m/v/i) in the street geen langetermijngeheugen heeft. Anders was ze vast genadeloos afgerekend toen ze in beurtzang met haar Rotterdamse collega bepleitte dat niemand meer diezelfde straat op mag zonder mondkapje. Dat is bij ûs Femke in een recent verleden weleens anders geweest, als ik mij niet vergis … Nu is zelfs het stabiele genie Trump op dit front honderdtachtig graden gedraaid. Zoals Bredero zei: het kan verkeren.

Persoonlijk word ik een beetje mistroostig wanneer ik zo’n schare boevenmaskers in het gelid zie wachten op de bus. En ik word steeds mistroostiger, want die scharen worden steeds langer en de boevenmaskers steeds talrijker. En dat is vermoedelijk mede de oorzaak dat het zo snel weer mis is gegaan. Maar laten we niet op de zaak vooruitlopen en eerst de feiten, voor zover bekend althans, reconstrueren.

 

Geen griepje

Allereerst staat wel vast dat COVID-19, om het beestje bij z’n officiële naam te noemen, geen ordinair seizoensgriepje is. Daarvoor is het goedje simpelweg te dodelijk. Je kunt van de daken schreeuwen dat er enkele jaren geleden minstens net zoveel mensen zijn gestorven aan de griep, maar dat is in het licht van de lockdown een scheve vergelijking. Als er niets was ondernomen, had de teller onderwijl minstens op twintig-, dertigduizend gestaan. And counting, want aan een zomerstop doet dat rotvirus blijkbaar óók al niet. Dat hadden we trouwens kunnen weten, want ook op het zuidelijk halfrond - waar het nu winter is - is het al maandenlang bal.

Een tweede onontkoombare constatering is dat de tegenmaatregelen kennelijk effect hebben gesorteerd. Tot pakweg een maand geleden leek het virus immers op z’n retour. En nu de rem er weer af is, rijzen de besmettingen opnieuw de pan uit. In weerwil van wat gesjeesde promovendi die het laboratorium voor de dansvloer hebben verruild beweren, lijkt de Nederlandse aanpak dus te hebben gewerkt. Of het allemaal zo leuk en vooral zo legaal was, is een andere vraag. Een legitieme vraag weliswaar, maar een andere.

Nu zegt het aantal geregistreerde besmettingen op zichzelf niet alles. Naarmate meer mensen zich laten testen, is het logisch dat er eveneens meer positieve testresultaten zijn. Pas echt zorgwekkend wordt het wanneer ook het aandeel positieve testresultaten structureel toeneemt. En daar begint het zoetjesaan wel op te lijken. Het reproductiegetal ligt in elk geval boven de 1, en ondanks de ruime foutmarge is dat onheilspellend nieuws. Alles wijst erop dat we een koortsig najaar tegemoet gaan.

 

Voortschrijdend inzicht

De logische vervolgvraag is of die mondkapjes de verspreiding van het virus kunnen afremmen. En een goed alternatief zijn voor de lockdown en de anderhalvemetersamenleving, want daar komt het in feite op neer. Zelf heb ik daar ernstige twijfels over, gezien wat het RIVM eerder over deze kwestie heeft georakeld. Maar zeker weten doe ik het niet, want ik ben geen expert en er bestaat zoiets als voortschrijdend inzicht. En verder loopt het RIVM, zoals vaker is gebleken, voor een zogenaamd onafhankelijk instituut net iets te veel aan de leiband van de politiek.

Dit sluit niet uit dat niet-medische mondkapjes onder sommige omstandigheden goede diensten kunnen bewijzen. Met name wanneer veel mensen in een kleine ruimte opeengepakt zijn. Om het plat te zeggen: ze kunnen in elk geval wat rondvliegende klodders en rochels onderscheppen. Maar afstand bewaren en tengels thuishouden is beter.

En dáár zit ‘m momenteel natuurlijk de kneep. Met name jongeren lijken de hele coronamisère alweer compleet vergeten. En omdat de samenleving klaarblijkelijk een paar simpele gedragsregels niet kan behappen, en de economie geen tweede lockdown, komen die vermaledijde mondkapjes uit de kast.

 

Veilig vaarwater

Het is typisch dat de o zo mondige burger van nu blijkbaar niet over het benodigde oordeelsvermogen beschikt om op eigen kompas naar veilig vaarwater te koersen. Als de boven ons gestelden iets niet uitdrukkelijk verbieden en overtreding beboeten, wordt klakkeloos aangenomen dat alles kan en mag. Een gulden middenweg bestaat niet.

Op die toer is China in alle opzichten ons voorland. Dan houden we voortaan ook wel zónder mondkapje onze kaken stijf op elkaar. Ik ben het stiekem wel een beetje met die meneer Engel eens dat sommige beperkingen over de schreef gaan in een land dat zich vrij noemt. Maar als burgers zich en masse als een stel losgeslagen kamikazeproleten gedragen, moeten ze niet vreemd opkijken als ze dienovereenkomstig worden behandeld. Je zet tenslotte niet alleen je eigen leven op het spel. Dan draait het uit op een permanente noodtoestand, compleet met avondklokken en ausweisen, net als in 12 Monkeys. Onderhand zijn het er wereldwijd twintig miljoen.

Of de nieuwe tactiek gaat werken … ik moet het nog zien. In wezen is er maar één effectieve exitstrategie, en dat is een vaccin. En dan is het behoorlijk ontmoedigend om te vernemen dat bijna de helft van de bevolking twijfelt over inenting. Alsjeblieft zeg … als iemand de schurft heeft aan injecties, ben ík het. Maar kom onder deze omstandigheden niet aanzetten met je autistische of antroposofische munttheegezwam.

 

Behelpen

Zolang dat vaccin er niet is, blijft het behelpen. In die corona-app, de heilige graal van het smartphonetijdperk, heb ik evenmin veel fiducie. Ten eerste omdat die, in het gunstigste geval, alleen de schade achteraf kan beperken. Ten tweede omdat we dan nóg meer worden gestalkt dan nu. Van een app waarmee je in real time kunt zien hoe druk het ergens is, valt meer heil te verwachten. Zolang de burger zich daar wat van aantrekt, tenminste. En dat is de vraag.

Bij verstek van gezond verstand en vrijwillige medewerking kan dat mondkapje wellicht dienstdoen als ontmoedigingsmiddel. Of mensen daardoor meer afstand zullen houden, staat te bezien. Maar als ik met zo’n beflap voor de deur uit moet, zal ik me zeker nog minder buiten wagen dan nu reeds het geval is. En daar zit dan de winst. De lol is er snel af als je langzaam stikt terwijl je argwanend tuurt naar tegenliggers, die je door je bewasemde brillenglazen amper kunt zien. En als onverhoopt blijkt dat aerosolen tóch de grote onzichtbare boosdoener zijn, kunnen we helemaal onze amechtige borst natmaken. Want dan helpen die speelgoedmondkapjes niets en doen de airco’s de rest.

Zodra de ellende voorbij is, wil ik m’n jaar terug, heb ik grimmig besloten. Maar tegen die tijd zijn we allemaal het oude normaal allang vergeten, is Europa failliet, en zijn we voor een habbekrats opgekocht door het fijne land waar het allemaal is begonnen. In dat geval verdwijnt deze virtuele muis binnen de kortste keren uit de ether. En is de enige vraag die z’n naamgever bezighoudt of ik gemuilkorfd en wel in een strafkamp terechtkom, of tussen de schubdieren op de markt. En de rest van Nederland loopt, net als tijdens eerdere bezettingen, à la mode chinoise keurig in het gelid en houdt braaf z’n klep dicht. Eén troost: zo komt er geen vleermuis meer in.

 

Niets van deze website mag zonder voorafgaande toestemming worden overgenomen of gekopieerd, behoudens het citaatrecht. Bij citaten is bronvermelding verplicht. Vragen? Stuur een mailtje naar: info@oudemuis.nu
Niets van deze website mag zonder voorafgaande toestemming worden overgenomen of gekopieerd, behoudens het citaatrecht. Bij citaten is bronvermelding verplicht. Vragen? Stuur een mailtje naar: info@oudemuis.nu