OudeMuizenissen
Heedendaagsch Taalgebruyk
HuurMuis

 

Op last van de bezetter

 

Terwijl de laatste lichting corona-oekazes van het rariteitenkabinet Rutte op mijn grijzende hoofd neerdwarrelde, schoot mij een fameuze uitspraak van Jan Schaefer te binnen: ‘Is dit beleid of is erover nagedacht?’ De vraag stellen is de vraag beantwoorden. Het hele pakket was al een exercitie in paniekvoetbal en willekeur, en dat is er alleen maar erger op geworden. Weliswaar moeten na de musea, de theaters en de dierentuinen (alweer voor de derde keer dit jaar) ook de sportscholen ditmaal de deuren sluiten, evenals zowat de complete middenstand. Maar het eredivisievoetbal gaat door tot in blessuretijd. Wellicht trekt doorbetaling van het salaris van een paar dozijn spitsen een zwaardere wissel op de schatkist dan de beademing van de inmiddels officieel doodverklaarde horeca. En de gebedshuizen blijven, tenzij ze zelf anders besluiten, open. En toen dacht ik even bij mezelf: hee …

Terwijl ik dit schreef, had ik de RIVM-coronakaart van de eerste helft van december voor me. Misschien zijn de cijfers intussen niet meer helemaal actueel. Maar één blik op die kaart leert dat de donkerste vlekken zich niet in de grote winkelsteden bevinden. Aanvoerder van de ranglijst is Bunschoten-Spakenburg, op de hielen gezeten door andere bastions in de Biblebelt zoals Woudenburg en Scherpenzeel. Het verschil met steden als Leeuwarden, Breda en zelfs Amsterdam loopt op van een factor drie tot een factor tien.

Nu zeggen meldingen op zichzelf niet alles. Maar afgezet tegen zulke enorme verschillen zou ik niet graag Black Friday of sinterklaasinkopen als monocausale verklaring voor m’n rekening nemen (bij de oudgereformeerde gemeente doen ze trouwens niet aan zulke paapse of heidense fratsen). Dan zou ik toch ook even een bezorgde blik werpen in de tempels waar geestelijk voedsel wordt verhandeld, al was het maar voor de vorm. Kerken en moskeeën zijn immers zo ongeveer de enig overgebleven ruimte die je binnenkomt zonder mondkapje. Zelfs Rutte snapte dat in eerste instantie óók niet. Maar gelukkig hebben de mannenbroeders in zijn gelederen hem geduldig bijgepraat.

 

Waan van de dag

Over mondkapjes gesproken: afgaand op de besmettingscijfers zou je zeggen dat daar kennelijk ook weinig baat van te verwachten valt. Die mogelijkheid had het RIVM trouwens al in een vroeg stadium geopperd. Maar inmiddels is genoegzaam gebleken dat het kabinet liever op de onderbuik blindvaart. Als straks onverhoopt blijkt dat ook het laatste pakket draconische dwangmaatregelen niet het verhoopte effect heeft gesorteerd, zou het me weinig verbazen als die onbenullen ook nog die avondklok en - vooruit, nu we toch bezig zijn - een algeheel uitgaansverbod doordrukken. Maar de kerkdeur blijft uiteraard wagenwijd open. Evenals de zonnebankstudio waarschijnlijk, maar dit laatste terzijde.

Ik ben natuurlijk (net als horrorclown Hugo) geen expert. Het cruciale verschil tussen Zijne Excellentie en ondergetekende is dat ik me eerst zo goed mogelijk van de feiten vergewis voordat ik verstrekkende beslissingen neem. Toegegeven: mijn beslissingen strekken een stuk minder ver dan de zijne. Ik schat dat er weer zo’n tien à twintig miljard door het putje verdwijnt. Als dusdoende mensenlevens gered worden, valt zo’n offer tot op zekere hoogte te billijken. Maar dat zie ik zo niet of nauwelijks gebeuren. En zelfs in het gunstigste geval is de verhouding tussen kosten en baten verre van optimaal.

Het grootste bezwaar tegen het kabinetsbeleid is dat het niet SMART is. Specifiek, meetbaar, acceptabel, realistisch en tijdgebonden - iedere beleidsmedewerker kan die riedel in z’n slaap opdreunen. Op minstens vier van de vijf punten rammelt het, en niet zo zuinig ook. Het is een en al intuïtie en de waan van de dag. Door de onophoudelijke stortvloed aan maatregelen, extra maatregelen en intrekkingen van maatregelen valt bovendien nauwelijks meer te achterhalen wat wél werkt en wat niet. Dan moet je toch wel heel stevig in je Delfts blauwe bordeelsluipers staan, wil je stug op de ingeslagen weg doorstrompelen.

 

Achtbaan

De enige geldige reden die ik kan bedenken om driekwart van de detailhandel de nek om te draaien, is dat we Duitsers op plundertocht buiten de deur houden (al is dat in de meidagen van 1940 ook niet gelukt). Wat je nu ziet, is dat alle Europese vazalstaatjes over elkaar heen buitelen in een wedren om de buren te overtreffen qua dolle dadendrang. Maar concrete resultaten laten over de hele linie genomen vooralsnog op zich wachten. Hindert niet, dan doen we er gewoon nóg een schepje bovenop.

Waar het wél goed lijkt te blijven gaan, is China. Het is moeilijk in te schatten wat zich precies achter het zijden gordijn afspeelt. Maar vermoedelijk houdt de politiek daar lokaal nauwlettend de vinger aan de pols, om doelgericht en trefzeker in te grijpen wanneer het virus onverhoopt ergens weer opduikt. Is ook geen pretje voor de bevolking. Maar per saldo een stuk minder vermoeiend en kostbaar dan die eindeloze achtbaanrit hier.

Ook Australië en met name Nieuw-Zeeland hebben de tweede golf schijnbaar met succes de kop ingedrukt. Naast de geïsoleerde ligging en lage bevolkingsdichtheid kan daarbij ook het jaargetijde een rol spelen. In die contreien is het op het moment van schrijven bijna zomer. Anderzijds gaat in Brazilië de grafiek nog steeds wild op en neer. Maar daar staat dan ook een president aan het roer die qua domheid bijna Trump doet verbleken.

 

Geldig excuus

Stel nu dat het coronavirus inderdaad, net als een regulier griepvirus, gevoelig is voor seizoensinvloeden. Dan hebben we de zomerdip grotendeels cadeau gekregen, en vormt het kabinetsbeleid hooguit een druppel op een gloeiende plaat. Dan blijft het roeien tegen de stroom in en dweilen met de kraan open, en kunnen we weinig meer doen dan voorzichtigheid betrachten en ouderen en zwakkeren zo goed mogelijk uit de wind houden. Ook om te voorkomen dat de hele zorgsector weer dreigt te bezwijken.

Of dat een geldig excuus is om de middenstand (en de HEMA) het nekschot te geven, waag ik te betwijfelen. Als alle kerstinkopen zich verplaatsen naar de supermarkt, wordt het daar dubbel zo druk, met alle gevolgen van dien. Temeer omdat het vigerende mondkapjesfetisjisme zoals gezegd ook niet echt lijkt te helpen. De verlengde kerstvakantie in het onderwijs zet waarschijnlijk wél zoden aan de dijk. Maar van Nederland Kennisland blijft als we zo doorgaan weinig meer over. En de jongeren in Urk en Spakenburg zullen wel weer andere wegen vinden om elkaar te besmetten. De rest van het gezin volgt vervolgens vanzelf. Aangezien orthodox-protestanten nog altijd fokken als konijnen, tikt dat al met al lekker aan.

 

Godsdienstvrijheid

Bij gezonde jongvolwassenen hoeft dit gelukkig geen drama te zijn, mits ze bij opa en oma uit de buurt blijven. Op die manier werken we langzaam naar groepsimmuniteit toe. Want daarvan zullen we het op de lange duur toch moeten hebben. Een effectief vaccin kan dat proces aanmerkelijk versnellen en een derde lijdensweg in de nazomer van 2021 helpen voorkomen. Maar ook op dat punt heeft De Jonge z’n hand overspeeld: wéér sukkelt Nederland helemaal achteraan. Uit medelijden zou je de sul bijna een spuitje geven …

En wanneer het dan eindelijk zover is, gaan de bevindelijken geheid dwarsliggen. Net als een halve eeuw terug, toen ze met vereende krachten het poliovirus voor uitsterven hebben behoed. Vaccinatie zou namelijk de wil van God doorkruisen. Ikzelf heb die redenering nooit kunnen volgen. Nog daargelaten of het theologisch gezien zindelijk is om je schepper Mengele-achtige aspiraties toe te dichten, wil het er bij mij niet in dat een laborant en een verpleger gezamenlijk een almachtig Opperwezen overtroeven. Maar ik ben dan ook geen christen, om met Multatuli te spreken.

De kans bestaat dat Rutte het straks wéér niet begrijpt. In dat geval zijn De Jonge en Grapperhaus, het onsympathieke tweelingbroertje van Shrek, vast niet te beroerd om hem wederom met liefdevolle hand naar het rechte pad te geleiden. Godsdienstvrijheid is in Nederland immers een groot goed, zoals blijkt uit serieuze suggesties om kromzwaardzwaaiers met een acute cartoonallergie middels herinvoering van het verbod op godslastering in hun overtuiging te schragen. Alle andere vrijheden zijn herroepbaar gebleken. Ik moet nog zien dat een vaccin dáártegen helpt. En die verdomde mondkapjes zijn vast ook een blijvertje.

 

Niets van deze website mag zonder voorafgaande toestemming worden overgenomen of gekopieerd, behoudens het citaatrecht. Bij citaten is bronvermelding verplicht. Vragen? Stuur een mailtje naar: info@oudemuis.nu
Niets van deze website mag zonder voorafgaande toestemming worden overgenomen of gekopieerd, behoudens het citaatrecht. Bij citaten is bronvermelding verplicht. Vragen? Stuur een mailtje naar: info@oudemuis.nu