OudeMuizenissen
Heedendaagsch Taalgebruyk
HuurMuis

 

Hotemetautoriteit

 

De laatste tijd zit de hoeveelheid spam die ik dagelijks mag ontvangen weer merkbaar in de lift. De oogst varieert van ongevraagde ‘persoonlijke’ aanbiedingen van vage bedrijven die ik niet eens wíl kennen tot de meest bizarre phishing- en chantagemails. Ook word ik bijna dagelijks telefonisch lastiggevallen, zowel op mijn vaste lijn als mobiel, met gebruikmaking van allerlei fantasienummers om de nummermelder te misleiden.

Tot mijn trouwste ongenode bezoekers behoren een bloedirritante mevrouw die mij met doorrookte stem en de vasthoudendheid van een pitbull met verlatingsangst een energiecontract door de strot probeert te duwen, en uiteraard de welbekende Microsoft-divisie uit India of Pakistan. Dat laatste maak ik op uit het accent waarmee men mij onophoudelijk wil wijsmaken dat zere ies zomfing rong wies jor Wiendoos-kompjoeter. Nadat ik oplichter nummer één in zelfs voor iemand met een forse taalachterstand niet mis te verstane bewoordingen de deur heb gewezen, probeert een collega het onverdroten een uur of wat later opnieuw. Jammer dat je als particulier niet over kruisraketten beschikt om zo’n bandietennest voorgoed uit de ether te blazen.

 

Vergunning

Het is allesbehalve uitgesloten dat ik deze extra aanloop te danken heb aan de Autoriteit Persoonsgegevens (AP). Op het eerste gezicht lijkt dat een onwaarschijnlijke verdachte. Diezelfde Autoriteit Persoonsgegevens heeft immers als voornaamste taak om over onze privacy te waken. Anderhalf jaar geleden werd daarvoor met veel bombarie de Algemene verordening gegevensbescherming, afgekort AVG, gelanceerd. Die omschrijft haarfijn wat allemaal wel en niet met je persoonsgegevens mag gebeuren van onze geliefde EU. Zoals gebruikelijk hebben datagrossiers als Facebook en Google daar geen enkele boodschap aan. En de kruimeldieven van deze wereld al helemaal niet.

Nu zou dat allemaal nog tot daaraan toe zijn. Ware het niet dat de Autoriteit Persoonsgegevens enige tijd terug haar botte pijlen uitgerekend op de Fraudehelpdesk heeft gericht. Die Fraudehelpdesk is onderdeel van een stichting tegen financieel-economische criminaliteit, en verzamelde en publiceerde uit dien hoofde voorbeelden van allerlei virtuele oplichtingspraktijken. Waar nodig werd deze informatie ook aan de politie doorgespeeld. Ga zo door, zou je zeggen, maar van de Autoriteit Persoonsgegevens mocht dit allemaal niet. Althans niet zonder vergunning, en die wilde de Autoriteit Persoonsgegevens de Fraudehelpdesk niet geven. Want stel je voor: de privacy van de oplichters in kwestie zou eens in het gedrang kunnen komen … En dus ging het onlinearchief van de Fraudehelpdesk noodgedwongen op zwart. Vervolgens lees je in de krant dat die arme APen worden bedolven onder de klachten over privacyschendingen. Goh …

 

Belangenafwegingen

De term ‘kafkaësk’ is inmiddels tot een godwinnetje gedevalueerd. Maar ook clichés dekken soms aardig de lading. Een overheidsorgaan dat is opgericht om de burger te beschermen, levert diezelfde burger eigenhandig uit aan criminelen - het moet niet gekker worden. Als particulier kun je je nog achter een geheim telefoonnummer verschuilen. Als ‘zelfstandig ondernemer’, wat tegenwoordig de geuzennaam is van schnabbelaars zoals ik, ben je vogelvrij. De Kamer van Koophandel verpatst namelijk je personalia aan elke gegadigde, en de Autoriteit Persoonsgegevens zit erbij en kijkt ernaar met een lodderig oog. En dat heet dan ‘privacywaakhond’.

Nu heeft Nederland toch al een bedenkelijke reputatie als het gaat om dergelijke belangenafwegingen. Slachtoffers van misdrijven komen met naam, toenaam en foto paginabreed in de krant, en de stoep van de nabestaanden ziet zwart van de filmploegen. De dader daarentegen mag aanspraak maken op quasi-anonimiteit en het bekende zwarte balkje voor de boeventronie. Geen wonder dat zo’n steunpilaar van de samenleving na een paar brute verkrachtingen niet alleen onder tbs weet uit te komen, maar ook nog ongehinderd uit z’n vrije-uitloopkliniek wegslentert om een nieuw halsmisdrijf op z’n conduitestaat te schrijven. Het laatste wapenfeit van deze modelburger was dat meneer de politie voor de rechter ging dagen omdat hij bij zijn arrestatie niet zachtzinnig genoeg zou zijn aangepakt …

Als de Engelsen Europa daadwerkelijk vaarwel zeggen, zijn ze in elk geval van deze absurdistische privacyregelgeving verlost. In Engeland beland je namelijk met je volle naam, adres plus konterfeitsel in de media wanneer je voor een misdrijf veroordeeld bent. Rechtszaken en verhoren worden ongekuist op televisie uitgezonden, en de commerciële omroepen hier te lande zijn er als de kippen bij om dat leerzaams naar hun achterban door te sluizen. Ook daarover heb ik de Autoriteit Persoonsgegevens nog niet gehoord.

 

Uithoeken van overheidsland

Nederland was altijd al het braafste jongetje (m/v/i) van de klas waar het de tenuitvoerlegging van krankzinnige oekazes betrof. In de oorlog werden aan de bezetter rücksichtslos hand-en-spandiensten verleend om de Endlösing en aanverwante nobele initiatieven te faciliteren. Toen het verzet het Amsterdamse bevolkingsregister opblies, en de opgetrommelde brandweer z’n best deed om alles wat niet versnipperd was alsnog naar de gallemiezen te spuiten, ging de hoofdstedelijke ambtenarij na afloop gedwee redden wat er te redden was. Buiten kantooruren, nota bene. Als de Chinezen (of Russen in de rebound) ons landje binnenvallen, hebben ze naar ons dus geen omkijken.

Bijkomende probleem is dat al die vage overheids- en semi-overheidsorganen in veel gevallen voornamelijk in het leven zijn geroepen om uitgerangeerde politici aan een nieuwe uitdaging te helpen. Aan het roer van de Autoriteit Persoonsgegevens staat een voormalig kopstuk van kwakkelpartij PvdA, dat in zijn hoedanigheid van burgemeester na een lange reeks moties van wantrouwen uiteindelijk maar de eer aan zichzelf had gehouden. Dan kom je vanzelf bij zulke autoriteiten en raden terecht.

Sommige hotemetoten wisten in de meest onwaarschijnlijke uithoeken van overheidsland als een feniks uit hun as te herrijzen. Bij de Autoriteit Persoonsgegevens zie ik dat vooralsnog niet gebeuren. De huidige voorman heeft zich naar verluidt in z’n tijd als burgemeester vooral ingezet voor z’n eigen privacy. En waar deze club onder zijn bezielende leiding nu mee bezig is, is ronduit contraproductief. Alhoewel regelmatig blijkt dat de overheid haar eigen wetten met voeten treedt, is bevordering van de georganiseerde misdaad voor zover ik weet (nog) geen staand beleid.

 

Regelfetisjisten

Je huurt geen schaapsherder in om je kudde aan de wolven te voeren. Als de AP precies het tegenovergestelde bereikt van wat wordt beoogd, dan moet die Autoriteit maar eens hard tot de orde worden geroepen. Op een nieuwe generatie collaborateurs of regelfetisjisten zit geen zinnig mens te wachten. Anders vieren de internetcriminelen feest terwijl de hele lading zorgvuldig gerestaureerde kleurendia’s van straatfotografie-icoon Ed van der Elsken met terugwerkende kracht de verbrandingsoven in verdwijnt. Ed had immers óók geen vergunning.

Over de hotemetoot in charge hoeven we ons in elk geval geen zorgen te maken. Z’n politieke vrienden hebben vast wel weer een ander dikbetaald melkertbaantje vacant. Enne … míjn website serveert geen cookies. ’t Is maar dat u het weet.

 

Niets van deze website mag zonder voorafgaande toestemming worden overgenomen of gekopieerd, behoudens het citaatrecht. Bij citaten is bronvermelding verplicht. Vragen? Stuur een mailtje naar: info@oudemuis.nu
Niets van deze website mag zonder voorafgaande toestemming worden overgenomen of gekopieerd, behoudens het citaatrecht. Bij citaten is bronvermelding verplicht. Vragen? Stuur een mailtje naar: info@oudemuis.nu