OudeMuizenissen
Heedendaagsch Taalgebruyk
HuurMuis

 

Follow the Poet

 

Met zijn onverholen dreigement om z’n ‘vredesoperatie’ naar een kernoorlog op te schalen, heeft de Russische president zijn ware gezicht aan de wereld laten zien. Wat eerst een onschuldige militaire oefening heette (een ietwat grootschalige oefening weliswaar), die vervolgens tot lokale vredesmissie werd omgedoopt, bleek al snel niets minder dan een invasie, waarbij niemand z’n leven meer zeker is. Miljoenen burgers zijn op de vlucht en de historische binnenstad van Kiev staat op de nominatie om met alle overgebleven inwoners aan puin te worden geschoten. Als dát een vredesoperatie is, wil ik liever niet weten wat ze in Moskou onder het echte spul verstaan.

Poetins overgebleven medestanders die de Kremlin-retoriek stoïcijns voor zoete koek slikken, zijn de usual suspects. Democratieën van onbesproken signatuur van het kaliber Noord-Korea en Eritrea. En hier te lande sterkemannenvereerder Thierry Baudet, die z’n grote idool door dik en dun een ‘prachtvent’ blijft vinden. Wat ík van Baudet vind, houd ik kiesheidshalve maar voor me. Maar ‘prachtvent’ zit daar zeker niet bij.

 

Voorzetje

De rest van de wereld houdt zich wijselijk zoveel mogelijk op de vlakte. Met inbegrip van Biden, die z’n nemesis niet nóg meer op stang wil jagen. En Xi Jinping, van wie eenieder zich na dat onderonsje op de Spelen afvraagt: wist-ie het wel of wist-ie het niet? Alleen EU-jehova Von der Leyen roeptoetert als een bezetene in het rond dat iedereen bij haar crowdfundingplatform welkom is, en dat elke gegadigde gratis wapentuig van haar kan krijgen. Dat mens is kennelijk net zo beschimmeld als de met veel tamtam verscheepte Stingers. Doe wat je nodig lijkt maar loop er niet mee te leuren.

Natuurlijk bleef dit verbale tegenoffensief niet onopgemerkt. Na Oekraïne stonden al snel Georgië en Moldavië op haar stoep: landen die eveneens aan Rusland grenzen en/of eveneens prettige ervaringen hebben opgedaan met Russische interventies. Ook Poetin zal deze geste ongetwijfeld voor kennisgeving aannemen. Terwijl de Turkse president Erdogan, die we nu echt niet kunnen missen, zich al anderhalf decennium in de Brusselse wachtkamer zit te verbijten. Met goede gronden weliswaar, maar dat geldt eens te meer voor corruptieparadijzen als Oekraïne. Een van de weinige ontwikkelde landen met een nóg lagere notering op de ranglijst is Rusland. Maar ik wed dat u dat allang wist.

Even leek het erop dat zelfs Finland opeens subiet tot de NAVO wilde toetreden. Op zich geen gek idee, maar nú even niet. Bij nader inzien bleek het echter een ongelukkig getimed voorzetje van onze bloedeigen Wapke Hoekstra, die net als geestverwant Ursula blijkbaar niet tot de slimsten behoort. Voor beiden is wellicht een van alle gemakken voorziene privéschuilkelder onder het Brusselse EU-bastion gereserveerd. Als je één ding van Poetin kunt leren, is het dat je je niet in de kaart moet laten kijken. Al is het maar om te voorkomen dat na Kiev ook Helsinki, en Riga und so weiter, op de shortlist komen te staan om te worden ‘gedemilitariseerd’.

 

Cancelcultuur

Met een defensie die de Europese NAVO-bondgenoten sinds het einde van de Koude Oorlog tot sluitpost hebben laten versloffen, is militair ingrijpen sowieso geen reële optie. Poetin weet dat natuurlijk, en maakt daarvan dankbaar gebruik. Of die sancties dan het verschil zullen maken? Ik waag het te betwijfelen. De onder het motto ‘Follow the Poet’ tijdens diens schrikbewind steenrijk geworden oligarchenkliek zal er geen hap kaviaar minder om eten. Die plengen hooguit voor de bühne wat krokodillentranen en doen schielijk wat vastgoed of een voetbalclubje van de hand, terwijl ze hun bescheiden plezierjachtjes discreet naar veiliger wateren laveren. En Poetin zelf heeft naar verluidt een paar honderd miljard achter de hand als appeltje voor de dorst.

De hardste economische klappen vallen aan beide zijden van het Titanium Gordijn bij de mensen die ze het slechtst kunnen opvangen. Want als de broodprijs de pan uit rijst, is het een schrale troost dat de champagnehuizen hun grand cru’s in de ramsj doen bij gebrek aan andere afzetmogelijkheden. Door alle relaties met Russische instellingen en bedrijven niet tot nader order te bevriezen maar meteen definitief te beëindigen, geven westerse organisaties en aandeelhouders ook nog hun laatste restje informele invloed prijs. Al die staaltjes cancelcultuur op speciaal verzoek spelen Poetins isolationisme alleen maar in de kaart. Kan hij weer eens met het beschuldigende vingertje naar het agressieve westen wijzen. Op den duur is er niemand meer over die hem tegenspreekt.

Op dit laatste vlak was het besluit van de EU om alle Russische staatsmedia op zwart te zetten dan ook een oerstomme zet. Niet alleen omdat je zodoende de indruk wekt dat jíj iets te verbergen hebt, maar ook en vooral omdat je bij voorbaat weet dat zo’n stap dankbaar per kerende post met gelijke munt wordt terugbetaald. Waardoor de modale Rus nu zeker geen beelden van kapotgeschoten flatgebouwen en kinderlijkjes te zien krijgt, tenzij in patriottistisch camouflagepak.

 

Zekeringen

Wat de Russische televisiekijker opmerkelijk genoeg wél kreeg voorgeschoteld, was een Monty Python-achtige sketch waarin Poetin een van zijn trouwste ondergeschikten publiekelijk affakkelde. Louter omdat de man kennelijk niet van de invasieplannen van z’n baas op de hoogte was gebracht. Als je zoiets niet alleen flikt, maar ook nog eens uitzendt, is de boodschap urbi et orbi dat jij - en jij alleen - de dienst uitmaakt. En maling hebt aan wat men daarvan vindt.

Het risico dat het slachtoffer nog een dienstpistool in de la heeft liggen uit de goeie ouwe KGB-tijd, neem je dan op de koop toe. Net als de mogelijkheid dat de buitenwereld het vermoeden bekruipt dat een paar zekeringen in de presidentiële zolderkamer het hebben begeven: een theorie die de afgelopen dagen steeds vaker door Poetin-duiders wordt rondgebazuind. Als die theorie klopt, is dat een veeg teken. En me dunkt nóg een geldig argument om niet onbesuisd met gratuite dreigementen en provocaties te schermen.

 

Koffiedikkijkerij

De hamvraag die momenteel ieder zinnig mens bezighoudt, is: waar houdt het op, en hoever wil Poetin gaan om z’n wil door te drukken? Volgens de veelgeciteerde negentiende-eeuwse strateeg Von Clausewitz ligt oorlog in het verlengde van politiek. Het doel blijft hetzelfde, maar de middelen verschillen. Zo bekeken, loopt Von der Leyen met haar uitbreidingsplannen een stap achter op Poetin in de onderlinge concurrentiestrijd. Een atoombom stond in de dagen van Von Clausewitz overigens nog niet op het repertoire.

Het antwoord op de eerdergenoemde vraag moet ik u vooralsnog schuldig blijven. Wat Poetin bezielt, kan ik net zomin meer volgen als alle andere koffiedikkijkers. Als het hem om een rustige ouwe dag zonder Navo-gedonder voor de deur was te doen, heeft hij zich lelijk misrekend. En als het zijn bedoeling was om het Oekraïense broedervolk met zachte hand naar het herboren Russische Rijk terug te geleiden, lijkt deze aanpak me evenmin de aangewezen weg. Wanneer de Oekraïners nog niet genoeg redenen hadden om Poetin voorlopig niet voor de Nobelprijs voor de Vrede voor te dragen, dan hebben ze die nu.

In mindere mate geldt hetzelfde voor een vazalstaat-scenario. Oudgediende Janoekovytsj, al eerder door z’n onderdanen smadelijk uit z’n paleis verjaagd, schijnt aan de zijlijn warm te lopen om met een absolute meerderheid van één stem democratisch te worden herkozen (driemaal raden wiens stem). Maar ook met zo’n zetbaas aan het roer is het aftellen totdat opnieuw de pleuris uitbreekt in de vorm van een volksopstand.

 

Vijfde colonne

Misschien spreken Poetin en zijn kornuiten voor één keer de waarheid wanneer ze zeggen dat ze maar twee dingen willen: een ‘onafhankelijke’ status voor de Donbas, plus spijkerharde garanties dat Oekraïne ‘neutraal’ blijft en nooit Moedertje Rusland in de onderbuik aanvalt. Voor Zelensky, door iedereen flink onderschat, zijn beide punten vermoedelijk bespreekbaar. Met name die vanuit Moskou gesponsorde vijfde colonne binnen de landsgrenzen zou ik in zijn plaats liever kwijt dan rijk zijn. Op voorwaarde uiteraard dat het daarbij blijft.

En daar zit hem vanzelfsprekend de kneep: dat niemand Poetin meer op zijn woord durft te geloven. Zodra het einde oefening is in Oekraïne, wie garandeert dan dat Litouwen, of Moldavië, of Finland desnoods, niet als volgende aan de beurt is, onder het voorwendsel dat het land een bedreiging vormt of onzorgvuldig met zijn Russische inwoners omspringt? Die overigens vast niet allemaal diehard Poetin-fans zullen zijn, maar dat inmiddels nauwelijks nog hardop durven zeggen.

Laten we hopen dat die onderhandelingen een voor alle partijen acceptabel resultaat opleveren - tot de volgende ronde. Peace for our time, weet u het nog …? Met een geladen pistool op de borst is het oncomfortabel onderhandelen. Zolang Poetin nog in het zadel zit, zul je echter zaken met hem moeten doen. Om in de tussentijd zijn snode plannen zoveel mogelijk te blokkeren of te vertragen. Maar niet de zaak nog erger maken dan die al is, door stoere praatjes van de kansel te laten schallen die je bij de huidige stand van zaken niet kunt waarmaken. Verder zou ik maar wat extra budget vrijmaken voor defensie. En snel, want als over twee jaar tijd Trump onverhoopt z’n rentree maakt in het Witte Huis, hebben we nog een ongeleid projectiel erbij.

In de tussentijd valt de gasrekening hoogstwaarschijnlijk wat hoger uit. Dat heb je helaas met een Koude Oorlog. Maar voor vrijgezellen gloort hoop aan de horizon, want binnenkort begeven talloze kersverse Oekraïense oorlogsweduwen zich willens nillens op de westerse huwelijksmarkt. Als de boel helemaal uit de bocht vliegt, laten we Pechtold aan onze oostgrens piefpafpoef roepen. En in het allerergste geval, wanneer de gevreesde kettingreactie optreedt, staat president Poetin persoonlijk borg voor uw crematie. In deze onzekere periode is dat altijd een geruststellend idee.

 

Niets van deze website mag zonder voorafgaande toestemming worden overgenomen of gekopieerd, behoudens het citaatrecht. Bij citaten is bronvermelding verplicht. Vragen? Stuur een mailtje naar: info@oudemuis.nu
Niets van deze website mag zonder voorafgaande toestemming worden overgenomen of gekopieerd, behoudens het citaatrecht. Bij citaten is bronvermelding verplicht. Vragen? Stuur een mailtje naar: info@oudemuis.nu